نشریه هواشناسی و علوم جوّ

ارزیابی دو روش ریز مقیاس نماییSDSM و اصلاح اریبی در برآورد تغییرات حداکثر و حداقل دما (مطالعه موردی: ایستگاه هواشناسی بشرویه)

https://doi.org/10.22034/jmas.2024.421091.1216
دوره 6، 2 (یادبود زنده یاد استاد دکتر علی خلیلی) - شماره پیاپی 20
دی 1402
صفحه 110-124
نشریه هواشناسی و علوم جوّ

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

مجید هاونگی 1
مهدی امیرابادی زاده 2
مهدی دستورانی 3

1 دانشجوی دکترای مهندسی منابع آب، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران

2 گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند

3 گروه علوم ومهندسی آب دنشگاه بیرجند

چکیده
تغییر الگوی بارش در کنار تغییرات دمایی از جمله مهمترین تغییرات تغییر اقلیم به شمار می آید. اولین گام در مطالعات تغییر اقلیم برآورد چشم انداز داده‌های اقلیمی و هیدرولوژیکی نظیر دما و بارش دردوره آینده (سناریوهای اقلیمی) می باشد که برای این امراز مناسب ترین ابزارها می توان به خروجی مدل‌های اقلیمی GCM اشاره نمود. در پژوهش حاضر از مدل بزرگ‌مقیاس کانادا(CanESM5) حاصل از گزارش ششم هیئت بین‌المللی تغییر اقلیم (IPCC) و دو روش ریز مقیاس نمایی آماری SDSM و اصلاح اریبی (BSCD) به منظور ریز مقیاس نمایی حداقل و حداکثر دما برای پیش آگاهی از میزان تغییرات این پارامتر ها تحت دو سناریوی SSP2.45 و SSP5.85 برای دوره 2055-2025 استفاده شده است. نتایج نشان داد مدل SDSM عملکرد بهتری نسبت به روش BCSD در شبیه‌سازی دماهای حداقل و حداکثر دارد. مقایسه تغییرات سالانه حداقل و حداکثردما نشان داد که حداقل دمای سالانه دردوره آتی تحت هردوسناری ونسبت به دوره پایه (2020-1990) افزایش می یابد. همچنین دمای حداکثر و میانگین حداقل دمای ماهانه در تمام ماهها در بیشتر سال‌ها در دوره آتی نسبت به دوره پایه افزایش می یابد. ،همچنین تغییرات میانگین حداکثر دمای ماهانه همه ماه‌ها به استثنای ماه‌های آوریل، سپتامبرو نوامبر به صورت افزایشی می باشد.

کلیدواژه‌ها

کلمات کلیدی: ریزمقیاس نمایی
SDSM
BCSD
سناریوی انتشار
گزارش ششم تغییر اقلیم
موضوعات

صفحه اصلی

راهنمای نویسندگان

ارسال مقاله

داوران

تماس با ما