انرژی خورشیدی یکی از منابع رایگان در دسترس و بدون آلودگی است که در شرایط اقلیمی کنونی می‌توان از آن به عنوان جایگزینی برای سوخت‌های فسیلی استفاده کرد. هدف از انجام این پژوهش، برآورد مکانی و زمانی انرژی خورشیدی با تاکید بر دشت‌ها در پهنه ایران زمین است. بدین منظور میزان ابرناکی و ساعات آفتابی طی دوره 30، 20 و 10 ساله به ترتیب برای 51، 146 و 218 ایستگاه و ساعت روشنایی برای 403 ایستگاه به ‌صورت ماهانه ‌و سالانه برآورد و در محیط GIS پهنه‌بندی شد. نتایج حاصل از بررسی و مطالعه سه پارامتر متوسط ساعات ابرناکی، ساعات آفتابی و ساعات روشنایی نشان می‌‌دهد که بیشترین پتانسیل بهره‌برداری از انرژی خورشیدی از نظر زمانی در فصل تابستان و بعد از آن بهار است. از نظر مکانی نیز این پتانسیل به‌ترتیب در دشت‌های مناطق نیمه جنوب‌شرقی و شرقی، مرکزی و جنوب-غربی ایران مشاهده می‌شود. همچنین تمام تغییرات زمانی و مکانی سه پارامتر مزبور با سامانه‌های اقلیمی ایران و موقعیت خورشید ارتباط مستقیم دارد.